Η νέα Σελήνη της 17ης Απριλίου 2026 έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό ιστορικά. Επτά ουράνια σώματα θα βρίσκονται ταυτόχρονα στο ζώδιο του Κριού (Ήλιος, Σελήνη, Ερμής, Άρης, Κρόνος, Ποσειδώνας και Χείρωνας). Η συγκεκριμένη ευθυγράμμιση δεν έχει επαναληφθεί τα τελευταία τουλάχιστον έξι χιλιάδες χρόνια και ενδεχομένως για ακόμη μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, μιας και δεν είναι εύκολα υπολογίσιμες οι αστρολογικές θέσεις της προϊστορίας.

Η ενέργεια του Κριού χαρακτηρίζεται από τη δυναμική του ανοιξιάτικου σπόρου που βλασταίνει και σπάει την κρούστα του εδάφους. Η δύναμη της ζωής είναι ασταμάτητη και αποφασισμένη να ανθίσει.

Η φύση του Κριού πηγάζει από το στοιχείο του Πυρός. Αντιπροσωπεύει το αρχέτυπο του ήρωα και του πρωτοπόρου. Τον άνθρωπο που θα τολμήσει το ακατόρθωτο για να αποδείξει τον εαυτό του, στον εαυτό του. Η ταχύτητα της δράσης και η συγκέντρωση σε κάθε στόχο δίνει τη μοναδική ικανότητα να λύνει γόρδιους δεσμούς με αμεσότητα. Η επίτευξη ενός σκοπού, γίνεται με παρωπίδες, μονοκόμματα.

Για τον ίδιο λόγο, σε ασυνείδητο επίπεδο, η τόλμη μετατρέπεται εύκολα σε επιβολή και η δράση σε βιασύνη. Η ισχυρή βούληση μπορεί να γίνει βίαιη και εκρηκτική. Η φοβισμένη προσωπικότητα εξακολουθεί νιώθει τη δύναμη της Νύχτας του Χειμώνα που μόλις πέρασε και θα κάνει ό,τι μπορεί για να ξεφύγει από αυτή.

1η Ακτίνα

Σε εσωτερικό πεδίο, ο Κριός κυβερνάται από την 1η Ακτίνα της Δύναμης και Θέλησης. Λέγεται επίσης και Ακτίνα της Καταστροφής, με μία πολύ σημαντική παρατήρηση: ακόμα κι αν δεν φαίνεται στον εξωτερικό παρατηρητή, η βαθύτερη λειτουργία της πηγάζει από την Αγάπη. Εμπεριέχει την ποιότητα της προστατευτικής φροντίδας του Πατρός.

Βασικός της ρόλος είναι να καταστρέφει κάθε μορφή που πλέον δεν υπηρετεί τον σκοπό της. Έτσι εξαγνίζει και ανακουφίζει μια κατάσταση στην οποία έχει επέλθει μετριότητα και διαφθορά.

Εδώ και χιλιάδες χρόνια, η 1η Ακτίνα δεν βρίσκεται σε εκδήλωση στον πλανήτη μας. Αλλά ενίοτε, μέσα από τα ζώδια του Κριού, Λέοντα και Αιγόκερω η επιρροή της γίνεται αισθητή με καθηλωτικό τρόπο.

6η Ακτίνα

Χάρη στους πλανήτες Άρη και Ποσειδώνα που έχουν κυρίαρχο ρόλο στην προκειμένη ευθυγράμμιση, η 6η Ακτίνα η οποία τους επηρεάζει, έχει επίσης σημαντική επίδραση.

Η 6η Ακτίνα της Αφοσίωσης και του Ιδεαλισμού προσδίδει επίσης χαρακτηριστικά στοχοθεσίας, προς ανώτερα ιδανικά. Η πίστη και η νομιμοφροσύνη στο ιδεώδες έχουν για αυτή μαχητική επικέντρωση και ιερότητα. Εδώ βρίσκουμε τόσο τον πιστό ιερωμένο όσο και τον πειθαρχημένο στρατιώτη που υπηρετούν μια ανώτερη αποστολή. Το αν θα δράσουν με κίνητρο την αγάπη και την καθαρή πρόθεση ή με φανατισμό, εθελοτυφλώντας για τις συνέπειες, εξαρτάται από την ελεύθερη βούληση και τη συνείδηση του ανθρώπου.

Η τελευταία φορά που είχαμε μια παρόμοια πολυαστρία, με πέντε πλανήτες να βρίσκονται στον Κριό (Σελήνη, Άρης, Δίας, Κρόνος και Ποσειδώνας) ήταν τον Ιανουάριο του 1703. Με μία μικρή ιστορική έρευνα, τα γεγονότα της περιόδου αποδεικνύονται εντυπωσιακά αντιπροσωπευτικά των παραπάνω ποιοτήτων. Μας προϊδεάζουν για τις τωρινές συνθήκες επιρροής, έτσι ώστε να χειριζόμαστε τις πλανητικές ενέργειες συνειδητά και όχι μοιρολατρικά.

47 Ρόνιν

Η ιστορία ξεκινά δύο χρόνια νωρίτερα, το 1701, με τον Ασάνο Ναγκανόρι: έναν από τους τοπικούς άρχοντες της περιοχής Άκο στην Ιαπωνία, ο οποίος είχε υπό τις διαταγές του εκατοντάδες πιστούς σαμουράι.

Η κυβέρνηση (σογκουνάτο) του ανέθεσε να διοργανώσει μία δεξίωση για τους απεσταλμένους του Αυτοκράτορα. Για να μάθει το απαραίτητο πρωτόκολλο, τέθηκε υπό την καθοδήγηση ενός ισχυρού αλλά και διεφθαρμένου αξιωματούχου, του Κίρα Γιοσιχίσα.

Ο αξιωματούχος ζήτησε δωροδοκία και πλούσια ανταλλάγματα, τα οποία ο Ασάνο αρνήθηκε. Τους επόμενους μήνες ο Κίρα άρχισε να τον προσβάλει και να τον ταπεινώνει δημόσια. Μέχρι που κάποια στιγμή, ο Ασάνο χάνοντας τη ψυχραιμία του αντεπιτέθηκε τραυματίζοντάς τον στο πρόσωπο.

Αν και η πληγή ήταν ελαφριά, η πράξη θεωρήθηκε βαρύτατο αδίκημα. Ως τιμωρία ο σογκούν (ανώτατος στρατιωτικός ηγέτης της χώρας) διέταξε τον Ασάνο να διαπράξει τελετουργική αυτοκτονία (σεπούκου) την ίδια μέρα. Στη συνέχεια η περιουσία του κατασχέθηκε, η οικογένειά του ατιμάστηκε και οι 300 σαμουράι του έμειναν χωρίς αρχηγό, γινόμενοι Ρόνιν.

Οι 47 από αυτούς, ορκίστηκαν εκδίκηση. Με προσεχτικό σχέδιο, τα επόμενα δύο χρόνια διασκορπίστηκαν για να μην κινήσουν υποψίες. Ασχολήθηκαν με διαφορετικές εργασίες, προσποιούμενοι ότι είχαν χάσει τον δρόμο τους και είχαν ξεχάσει το γεγονός. Ο διεφθαρμένος ευγενής Κίρα έστειλε κατασκόπους να τους παρακολουθούν αλλά βλέποντας την «αδιαφορία» πείστηκε πως δεν αποτελούσαν απειλή.

Στις 30 Ιανουαρίου 1703, υπό την πολυαστρία του Κριού στους ουρανούς και σε μέρες σφοδρής χιονοθύελλας, οι 47 Ρόνιν ανασυντάχθηκαν. Επιτέθηκαν σχεδιασμένα στην έπαυλη του Κίρα στο Έντο. Εκεί τον σκότωσαν με αποκεφαλισμό και επανέφεραν την τιμή στον άρχοντά τους. Μετά την εκδίκηση, παραδόθηκαν αμέσως στις αρχές.

Η μαχητική δράση του Κριού χρησιμοποίησε την 1η Ακτίνα προς εκκαθάριση της διαφθοράς. Παράλληλα χάρη στην αφοσίωση της 6ης Ακτίνας του Ιδεαλισμού, έμειναν πιστοί στον αρχηγό τους και συγκεντρωμένοι στον στόχο καθ’όλη τη διάρκεια της αναμονής.

Η υπόθεση προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση και αμφισβήτηση. Ποιος υπερίσχυε, ο νόμος της τιμής ή ο νόμος του κράτους; Τελικώς, αντί να εκτελεστούν σαν κοινοί εγκληματίες και μετά από έντονη έκκληση από τον κόσμο, τους δόθηκε η δυνατότητα να διαπράξουν σεπούκου πεθαίνοντας με τιμή και σεβασμό.

Η τελετουργική τους αυτοκτονία πραγματοποιήθηκε πέντε μέρες αργότερα. Έγιναν ιστορικό σύμβολο πίστης και τιμής (6η Ακτίνα) στην Ιαπωνία και παγκοσμίως, μέσα της πολιτισμικής απήχησης.

Port Royal

Στα τέλη του 17ου αιώνα, το Port Royal ήταν ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Καραϊβικής υπό τον έλεγχο των Άγγλων. Αποτελούσε σημαντικό εμπορικό κόμβο, ναυτική βάση αλλά και σταθμό ναυτικών και πειρατών.

Απέκτησε τη φήμη της πιο «μοχθηρής πόλης στη Γη».

Η Αγγλία εξέδιδε παράνομες άδειες σε μισθοφόρους και πειρατές επιτρέποντάς τους να επιτίθενται σε ισπανικά πλοία της περιοχής. Λεηλατούσαν τα φορτία και τα μετέφεραν στο Port Royal όπου τα διοχέτευαν στο κράτος μέσω της μαύρης αγοράς.

Στην πόλη εισέρρευσαν μεγάλες ποσότητες χρυσού και ασημιού, με αποτέλεσμα να γίνει διαβόητη για τα χαλαρά ήθη, τη βία, τα καζίνο και τους οίκους ανοχής. Καθ’όλη τη διάρκεια του 17ου αιώνα συγκεντρώνονταν πειρατές και ναυτικοί από όλον τον κόσμο. Οι Άγγλοι δεν είχαν λόγο να επέμβουν και τα υπόλοιπα κράτη δεν τολμούσαν.

Η ηθική παρακμή ήταν πρωτοφανής και συχνά η περιοχή συνδεόταν με σκοτεινές μεταφυσικές επιρροές, είτε από Άγγλους ιερείς είτε από ντόπιους τζαμαϊκανούς πνευματιστές.

Στις 7 Ιουνίου 1692, σε μία αντίθεση ακριβείας Ουρανού και Κρόνου η οποία συμβολίζει την απότομη διάλυση σταθερών δομών και συχνά εκδηλώνεται με σεισμική δραστηριότητα, η επέμβαση προήρθε από την ίδια τη Γη με έναν σεισμό μεγέθους πάνω από 7.5 Ρίχτερ. Σε συνδυασμό με τσουνάμι ισοπέδωσε την πόλη. Καθόλου τυχαία, οι γύρω περιοχές δεν επηρεάστηκαν ιδιαίτερα παρά μόνο «κατέγραψαν ζημιές». Όσοι επέζησαν μετακόμισαν στο Kingston, σε ένα πιο οργανωμένο περιβάλλον εμπορίου και καθημερινότητας.

Το Port Royal προσπάθησε να ανοικοδομηθεί, αλλά μεγάλο μέρος της πόλης είχε βυθιστεί, ο φόβος παρέμενε έντονος και συνέχισαν να το χτυπούν ασθένειες. Ο ολικός εξαγνισμός ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 1703. Το πύρινο στοιχείου του Κριού σε συνδυασμό με την 1η εξαγνιστική Ακτίνα, ενεργοποίησαν μια μεγάλη πυρκαγιά αγνώστων αιτιών, η οποία γρήγορα εξαπλώθηκε στην πόλη και έκαψε ό,τι είχε απομείνει λειτουργικό. Η περιοχή δεν επανέκαμψε ποτέ.

Σήμερα αποτελεί έναν μικρό οικισμό αλλά και έναν πολύ ενδιαφέροντα αρχαιολογικό προορισμό για όποιον ενδιαφέρεται για υποθαλάσσια έρευνα αποικιών.

Οι σεισμοί στα Απένινα όρη

Σε λιγότερο λυρικό τόνο, τις ίδιες μέρες του Ιανουαρίου 1703, δύο σεισμοί μεγέθους περίπου 7 Ρίχτερ, έπληξαν τα ιταλικά Απέννινα. Προκάλεσαν σημαντικές καταστροφές στις κοντινές πόλεις (Norcia, L’Aquila) και χιλιάδες θύματα στην ευρύτερη περιοχή.

Τις τελευταίες εβδομάδες, μετά την είσοδο του Ήλιου στον Κριό κατά την εαρινή ισημερία, εντάθηκαν περαιτέρω οι παραπάνω ενέργειες της καθαρτικής πύρινης πολυαστρίας. Έχει ήδη παρουσιαστεί μια μεγάλη αύξηση πολύ ισχυρών σεισμών (μεγέθους 7.0+), η οποία ξεπερνά κατά πολύ τον μέσο όρο συχνότητας για ένα τέτοιο χρονικό διάστημα.  

• 7.4 Ρίχτερ – Ινδονησία (1 Απριλίου 2026): Στη Θάλασσα των Μολούκων, δυτικά-βορειοδυτικά της πόλης Ternate.

• 7.3 Ρίχτερ – Βανουάτου (30 Μαρτίου 2026): Κοντά στο Luganville.

• 7.5 Ρίχτερ – Τόνγκα (24 Μαρτίου 2026): Δυτικά του Neiafu.