Η πραγματική έναρξη κάθε έτους, όπως την όριζαν αρκετοί αρχαίοι πολιτισμοί όταν ήταν ακόμα ευθυγραμμισμένοι με τους ρυθμούς της φύσης, συνέπιπτε με την εαρινή ισημερία. Το 46 π.Χ. η Ρωμαϊκή Δημοκρατία, για πολιτικούς και διοικητικούς λόγους, διέκοψε αυτή τη σχέση και όρισε την 1η Ιανουαρίου ως επίσημη εκκίνηση.

Παρά την ανθρώπινη παρέμβαση, ο ουράνιος κύκλος παραμένει αμετάβλητος. Στις 20 Μαρτίου 2026, 16:45, ο Ήλιος θα διασχίσει τον ουράνιο ισημερινό του πλανήτη μας. Οι δυνάμεις της Ημέρας και της Νύχτας θα εξισωθούν καθώς ο Ήλιος εισέρχεται στη 0° του Κριού.

Σε μια νοερή παύση, ο ατέρμονος δυισμός της τρισδιάστατης ζωής στη Γη και της αέναης κίνησης του Γιν και του Γιανγκ, βρίσκει την τέλεια ισορροπία. Για μία φευγαλέα στιγμή «ακινησίας και σιωπής» δημιουργείται μια Πύλη. Το Πνεύμα βρίσκει τον χώρο και κατέρχεται στην ύλη, δίνοντας ζωή στη Μορφή.

Μέσα από το ζώδιο του Κριού εκφράζεται η πρώτη θεϊκή παρόρμηση. Το ετήσιο πλανητικό σχέδιο που πηγάζει από τη Σαμπάλα, εκπέμπει την ακτίνα του στη Γη.

Ενώ στην εξωτερική αστρολογία ο Κριός εκφράζει την άμεση δράση, ο βαθύτερος συμβολισμός του είναι η γέννηση των ιδεών. Λαμβάνει απευθείας από την πηγή την αφηρημένη σκέψη και μέσω του Ερμή, του εσωτερικού κυβερνήτη του, τη μετατρέπει σε συγκεκριμένη υλοποίηση.

Έτσι, σε κάθε εαρινή ισημερία καλούμαστε σαν ανθρωπότητα να θέσουμε μια νέα αρχή, σπάζοντας την αδράνεια του παρελθόντος σε κάποια συμπεριφορά ή συνήθεια που μας κρατούσε σε παθητικότητα ή αναβλητικότητα.

Η ποιότητα των ζωδίων της Φωτιάς και πρωτίστως του Κριού, αντιστοιχεί σε εκείνη που έκλεψε ο Προμηθέας από τους θεούς. Δίνοντάς τη στους ανθρώπους, τους χάρισε το δώρο της ατομικής συνείδησης. Χάρη στη φωτιά ο άνθρωπος απέκτησε εσωτερική αυτονομία και δημιουργική ικανότητα. Έγινε ένα αυτόβουλο ον αλλά με «κόστος» την προσωπική ευθύνη που συνοδεύει την ελευθερία.

Ο διττός συμβολισμός του αμνού

Το ζώδιο του Κριού απεικονίζεται από τον αμνό. Αφενός, σε επίπεδο προσωπικότητας εκδηλώνεται με επιθετικότητα, προσήλωση στον στόχο και τόλμη χωρίς σκέψη. Αφετέρου μέσω της γιορτής του Πάσχα με την οποία παραδοσιακά συνδέεται, συμβολίζει τη θυσία για την εξιλέωση της ανθρωπότητας.

Εδώ εμφανίζεται το παράδοξο της ανώτερης έκφρασής του:

Η μεγάλη του ανάγκη να ζει έντονα και η επιθυμία του για αθανασία επιτυγχάνονται μέσω του ηρωικού θανάτου για το κοινό καλό. Η προσωπικότητα πεθαίνει μέσω της αυτοθυσίας του εγώ και μετατρέπεται σε ένα διαχρονικό φωτεινό σύμβολο.  

Η υπερβατική μεταμόρφωση του Κριού γιορτάζεται στο Φεστιβάλ της Αναστάσεως, του Ζώντος Χριστού, στην πανσέληνο του ζωδίου (2 Απριλίου 2026). Εκεί μας δίνεται η ευκαιρία να διαλογιστούμε στην Aρχή της Ανάστασης, της αλχημείας του κατώτερου εαυτού σε ανώτερο και στη σταύρωση της προσωπικότητας.