Παρθένος:
η Κοσμική Μητέρα
«Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου».
~ Εὐαγγέλιο κατὰ Λουκᾶν 1:42
Το Γενέθλιο της Θεοτόκου είναι μια γιορτή που ιστορικά φαίνεται να ορίστηκε τον 5ο αιώνα μ.Χ. και συνδέθηκε με τα εγκαίνια της Βασιλικής της Αγίας Άννας στα Ιεροσόλυμα. Πρόκειται για έναν ναό που χτίστηκε εκεί όπου παραδοσιακά βρισκόταν το σπίτι των γονιών της Παναγίας, Ιωακείμ και Άννας.
Καθόλου τυχαία επιλέχθηκε η ημέρα της 8ης Σεπτεμβρίου, όταν ο Ήλιος βρίσκεται στο απόγειο της διέλευσής του από το ζώδιο της Παρθένου.
Η Παρθένος, σε εσωτερικό επίπεδο, συνδέεται με την Παναγία και γενικότερα με το αρχέτυπο της Παρθένου Μητέρας που εμφανίζεται στις σημαντικότερες θρησκείες της ιστορίας.

Παρθένος – Εξωτερική Αστρολογία
Πριν φτάσουμε όμως στην εσωτερική πλευρά, στην παραδοσιακή εξωτερική αστρολογία, είναι ένα ζώδιο που χαρακτηρίζεται από αναλυτική και κριτική σκέψη, με έμφαση στη λεπτομέρεια και με τάσεις τελειομανίας. Είναι συνώνυμη με την οργάνωση, την αποδοτικότητα και την πρακτική προσφορά.
Στις κατώτερες εκφάνσεις της συχνά εμφανίζει εξουθενωτική επικριτική τάση, εμμονή με την καθαριότητα, ανησυχία και άγχος για καθημερινά μικροπράγματα που βγαίνουν εκτός προγράμματος.
Η ιδιαίτερη ικανότητα του ζωδίου είναι ότι καταφέρνει να κρατά μια στάση ταπεινότητας, ενώ παράλληλα εντοπίζει λάθη και ξεκαθαρίζει καταστάσεις. Ο άνθρωπος βιώνει πληρότητα όταν είναι πρακτικά χρήσιμος και εξυπηρετικός ως προς τον σκοπό του.
Από πού όμως προέρχονται αυτά τα γνωρίσματα που στην εξωτερική αστρολογία διδάσκονται ως δεδομένα χαρακτηριστικά;

Παρθένος – Εσωτερική Αστρολογία
Βασικός σκοπός της Αστρολογίας είναι να βοηθήσει τον άνθρωπο να κατανοήσει τον τρόπο που λειτουργεί ο ίδιος και το περιβάλλον του, έτσι ώστε να εξελιχθεί ψυχικά και σταδιακά να έρθει σε επαφή με το πνεύμα του.
Η Παρθένος είναι από τα πιο σημαντικά ζώδια σε αυτή την εξελικτική διαδικασία, διότι συμβάλλει στην προστασία, στη φροντίδα και τελικώς στο να αποκαλυφθεί η κρυμμένη πνευματική φύση που κουβαλά κάθε άνθρωπος.
Χάρη στην οργανωτικότητά της και στο χάρισμα να εξαγνίζει οτιδήποτε δεν υπηρετεί το ανώτερο καλό του ανθρώπου, η Παρθένος αναλαμβάνει να κυοφορήσει και να θρέψει την ψυχή μέσα στην ύλη. Να την προστατεύσει καθώς αυτή «μεγαλώνει» μέχρι να μπορέσει να φανερώσει την πραγματική της φύση και να γεννηθεί στον εξωτερικό κόσμο.
- Με άλλα λόγια, η αναλυτική της σκέψη βοηθά στον εντοπισμό των «λαθών» ώστε να παραμείνει η διαδικασία άρτια.
- Η εμμονή με την καθαριότητα, σε βαθύτερο επίπεδο δεν αφορά την ύλη, αλλά τον εξαγνισμό των τριών κατώτερων σωμάτων: σκέψεις (νοητικό), συναισθήματα (αστρικό) και εθισμούς (φυσικό), ώστε ο πνευματικός σπόρος να μπορέσει να αναπτυχθεί σε κατάλληλο περιβάλλον.
- Η ταπεινότητα υποδεικνύει πως γνωρίζει ότι ο ρόλος της δεν είναι να προβληθεί η ίδια, αλλά να δημιουργήσει τις ιδανικές συνθήκες ώστε μέσα από αυτήν να γεννηθεί ένα φωτισμένο ον.
Όταν η Παρθένος εφαρμόζει τη βαθύτερη λειτουργία των ποιοτήτων του ζωδίου σε ένα προσωπικό εγχείρημα, αξιοποιεί τις έμφυτες ικανότητες τάξης, ακρίβειας και βελτίωσης, ώστε μέσα από το έργο της να εκφραστεί κάτι ανώτερο, ουσιαστικό, ωφέλιμο ή ακόμα και ιερό για το περιβάλλον.
Η Παρθένος επομένως, είναι η Κοσμική Μητέρα. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, όταν το άτομο ξεκινά το εσωτερικό του ταξίδι, ο ορθολογικός και διανοητικός Ερμής παύει να επηρεάζει μόνος του το ζώδιο και ενεργοποιείται η επιρροή της Σελήνης ως εσωτερικού κυβερνήτη.